Цо сордоялъ илгьам лъугьун ТІадегІанас Павелида абуна: – Мун хІинкъуге! ВуцІцІун чІечІого, вагІза-насихІат гьабе.
Нахъисеб сордоялъ вачІун, ТІадегІанав ГІисаца Павелида абуна: – Мун къуркьуге! Иерусалималдаго гІадин, Рималдаги гьабизе ккезе буго дуца дие нугІлъи.
Цогидазе амру гьабуна хъарщазда ва гамил тІагІел-алаталда хурхун жинда цадахъ рагІалде рахъине хІаракат бахъейилан. Гьедин киналго ракъдаде рорчІана.